piecza

DRUKUJ
2. połowa XIV w., Bańk
XIV w., Bor
psł. *peča < *pekja
Forma prasłowiańska jest rzeczownikiem odczasownikowym od *pekti 'piec', *pekti sę 'troszczyć się' z przyrostkiem *-ja
książk. opieka nad jakąś osobą, zwierzęciem lub rzeczą

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
arrow down
Relacje międzyludzkie
arrow down
określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK I PRZYRODA
arrow down
Świat zwierząt
arrow down
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

  • bezpośrednia, osobista; należyta; stała; szczególna piecza
  • pozbawiony pieczy
  • mieć, objąć/obejmować, oddać, powierzać, przejąć, sprawować, trzymać pieczę

Kiedy pociecha korzysta z Internetu, powinno się to odbywać pod pieczą dorosłych.

źródło: NKJP: Paweł Wodniak: Internetowa młodzież, Gazeta Krakowska, 2004-03-04

Sąd powierzył pieczę nad rodzeństwem państwu G.

źródło: NKJP: Ewa Winnicka: Karolina chce do domu, Polityka, 2009-05-16

Mężczyzna sprawował pieczę nad zwierzętami pociągowymi - wołem lub koniem [...].

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa, 2004

Mogę co najwyżej żywić nadzieję, że Opatrzność, trzymająca mnie w swej pieczy, z sobie wiadomego powodu zesłała nam pana.

źródło: NKJP: Marcin Wolski: Alterland, 2006

część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedynczaliczba mnoga
M:
piecza
M:
piecze
D:
pieczy
D:
pieczy
C:
pieczy
C:
pieczom
B:
pieczę
B:
piecze
N:
pieczą
N:
pieczami
Ms:
pieczy
Ms:
pieczach
W:
pieczo
W:
piecze
Zwykle lp

bez ograniczeń+piecza+
(KOGO)+(nad KIM/CZYM)