Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: p3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | wiktuały |
||
| D. | wiktuałów |
||
| C. | wiktuałom |
||
| B. | wiktuały |
||
| N. | wiktuałami |
||
| Ms. | wiktuałach |
||
| W. | wiktuały |
Inne uwagi
Spotykane również użycia w lp
Pochodzenie
łac. victualis 'żywnościowy'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Jedzenie i jego przygotowanie
Połączenia
- świąteczne, wielkanocne; regionalne, wiejskie, własne; podstawowe, potrzebne, rozmaite wiktuały
- handel wiktuałami
- kosz, paczka z wiktuałami
- przygotować, przywieźć wiktuały
Cytaty
|
Konserwy, salami, chleb i inne wiktuały wypełniały stopniowo plecaki. źródło: NKJP: Alfons Filar: Śladami tatrzańskich kurierów, 1995 |
|
|
[...] wiele wiemy o wiktuałach, które pojawiały się na królewskim stole, wiemy też, że król Władysław przepadał za flakami, nie znosił natomiast jabłek [...]. źródło: NKJP: Za stołem, Dziennik Polski, 2003-01-25 |
|
|
[...] gospodynie udawały się do kościoła ze święconką, czyli koszem pełnym wiktuałów, przeznaczonych do spożycia w Wielką Niedzielę i Poniedziałek. źródło: NKJP: Tomasz Bieniek: Wielkanoc po lachowsku, Gazeta Krakowska, 2003-04-18 |
|
|
[...] wystawy samorządów uginały się od regionalnych wiktuałów, ale hostessy albo nie znały, albo nie chciały podać namiarów na producentów. źródło: NKJP: Paweł Wrabec: O, scypek! Polityka, 2007-11-24 |
|
|
Koreańczycy znali się widać na kuchni, bo wydobywszy wiktuały, sprawnie zabrali się do gotowania. źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Wyspy Szerszenia, 2008 |