UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

deklamatorski

Chronologizacja

1808, Stéphanie Félicité de Genlis, Wspomnienia Felicyi L***, polona.pl

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. deklamatorski
deklamatorski
deklamatorski
deklamatorskie
deklamatorska
D. deklamatorskiego
deklamatorskiego
deklamatorskiego
deklamatorskiego
deklamatorskiej
C. deklamatorskiemu
deklamatorskiemu
deklamatorskiemu
deklamatorskiemu
deklamatorskiej
B. deklamatorskiego
deklamatorskiego
deklamatorski
deklamatorskie
deklamatorską
N. deklamatorskim
deklamatorskim
deklamatorskim
deklamatorskim
deklamatorską
Ms. deklamatorskim
deklamatorskim
deklamatorskim
deklamatorskim
deklamatorskiej
W. deklamatorski
deklamatorski
deklamatorski
deklamatorskie
deklamatorska
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. deklamatorscy
deklamatorscy
deklamatorskie
deklamatorskie
D. deklamatorskich
deklamatorskich
deklamatorskich
deklamatorskich
C. deklamatorskim
deklamatorskim
deklamatorskim
deklamatorskim
B. deklamatorskich
deklamatorskich
deklamatorskich
deklamatorskie
N. deklamatorskimi
deklamatorskimi
deklamatorskimi
deklamatorskimi
Ms. deklamatorskich
deklamatorskich
deklamatorskich
deklamatorskich
W. deklamatorscy
deklamatorscy
deklamatorskie
deklamatorskie

Pochodzenie

Od: deklamator

1. konkurs

Definicja

książk. 
związany z deklamacją - wygłaszaniem utworów literackich

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Działalność artystyczna człowieka ➔ literatura

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Język ➔ mówienie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  deklamacyjny, recytacyjny, recytatorski

Połączenia

  • konkurs, talent deklamatorski; sztuka deklamatorska

Cytaty

Towarzystwa śpiewacze, kółka teatralne i deklamatorskie dawały możność obcowania z „metafizyką sceny”.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych , 2004

Srogi nauczyciel bił trzciną w dłoń za każdą omyłkę i Kalias niemało się napocił i nacierpiał, nim posiadł sztukę deklamatorską [...].

źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951

2. gest

Definicja

książk.  pejorat. 
napuszony i sztuczny

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Ocena i wartościowanie ➔ wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Cytaty

Może jest to też kwestia nieco nużącego, deklamatorskiego tonu, jakim się je wypowiada - aktorzy zdają się wkładać zbyt dużo energii w urozmaicenie brzmienia zdań, pozbawiając je zarazem głębi.

źródło: Internet: e-teatr.pl

Takie aktorstwo „usztywnia, zmusza do przybierania sztucznych póz (...) przymusza do aktorstwa pełnego przesady i afektacji, krzykliwego w przesadnym geście, deklamatorskiego i emfatycznego”.

źródło: NKJP: Grzegorz Gazda, Agnieszka Izdebska, Jarosław Płuciennik (red.): Gotycyzm i groza w kulturze, 2003

Data ostatniej modyfikacji: 10.06.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json