1833,
Rozmaitości, nr 14, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
eksternista
|
eksterniści
|
ndepr |
eksternisty
|
depr |
| D. |
eksternisty
|
eksternistów
|
|
| C. |
eksterniście
|
eksternistom
|
|
| B. |
eksternistę
|
eksternistów
|
|
| N. |
eksternistą
|
eksternistami
|
|
| Ms. |
eksterniście
|
eksternistach
|
|
| W. |
eksternisto
|
eksterniści
|
ndepr |
eksternisty
|
depr |
osoba, która uczy się samodzielnie, nie chodzi na zajęcia szkolne czy akademickie, a jedynie zdaje w odpowiedniej instytucji egzaminy
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata
pozaszkolne formy nauczania
|
Dla ułatwienia pracy samokształceniowej eksternistom miały być opracowane specjalne podręczniki.
źródło: NKJP: Tadeusz Jałmużna: Zakłady kształcenia nauczycieli w Łodzi w latach 1918-1998, 2001
|
|
Przyuczony kupiec pracując, zdaje maturę jako eksternista, ale jednak postanawia studiować prawo.
źródło: NKJP: Marcin Idziński: Siódmy kanclerz, Dziennik Bałtycki, 1998-10-30
|
|
Przy szkole zorganizowano kursy wieczorowe czeladnicze oraz kurs przygotowujący kandydatów eksternistów do egzaminu dojrzałości.
źródło: NKJP: Małgorzata Stuch: Rzetelne sukcesy, Gazeta Krakowska, 2002-03-22
|
|
Eksterniści przychodzą tylko na sprawdziany, a ten system kształcenia sporo ich kosztuje.
źródło: NKJP: Jolanta Talarczyk: Absolwent po przejściach, Dziennik Zachodni, 2001-06-12
|
Data ostatniej modyfikacji: 03.07.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN