Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | łąka |
łąki |
|
| D. | łąki |
łąk |
|
| C. | łące |
łąkom |
|
| B. | łąkę |
łąki |
|
| N. | łąką |
łąkami |
|
| Ms. | łące |
łąkach |
|
| W. | łąko |
łąki |
Pochodzenie
psł. *lǫka 'wygięcie, krzywizna, coś krzywego, wygiętego'
Pierwotne znaczenie prasłowiańskie rozwinęło się w znaczenie 'zakole rzeki, teren położony w zakolu rzeki, nad rzeką (porośnięty trawą lub zalesiony)'; według niektórych badaczy jest to etymologia wątpliwa z powodów semantycznych.
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat roślin rośliny leśne i łąkowe
Relacje znaczeniowe
| hiperonimy: | teren |
Połączenia
- rozległa, szeroka; bagnista, podmokła, podtopiona, wilgotna, zalana; kwitnąca, ukwiecona, umajona, porośnięta czymś, zielona; skoszona, wypalona; alpejska, górska, leśna; nadnotecka, pienińska,...; prywatna; kolorowa, malownicza, pachnąca, piękna, wspaniała łąka
- łąka kwiatów; krokusów, maków, niezapominajek, ...
- łąki i lasy, łąki i pastwiska, łąki i pola
- łąka ciągnie się dokądś, kwitnie, pachnie, zajmuje jakiś obszar
- kosić, skosić łąkę
- leżeć, paść się, wypasać bydło, zbierać coś na łące
Cytaty
|
Łąka była bujna i soczysta, trawa sięgała do kolan prawie. źródło: NKJP: Jerzy Andrzejewski: Popiół i diament, 1948 |
|
|
Miejsce strzyżonego co tydzień trawnika niech zajmie kwietna łąka z krokusami, przebiśniegami, makami, rumiankiem, stokrotką i koniczyną. źródło: NKJP: Ogród bardzo naturalny, Gazeta Wyborcza, 1993-04-02 |
|
|
Po śniadaniu poszliśmy na łąkę odwracać siano. źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem : (Francja 1940-1944), 1957 |
|
|
Dawniej łąki, nawet położone najwyżej w górach, były systematycznie koszone dwa razy do roku, a do późnej jesieni pasły się na nich krowy. Dzięki temu utrzymywała się bujna i specyficzna bogata roślinność. źródło: NKJP: (KS): Wielkie koszenie w Pieninach, Dziennik Polski, 2001-08-08 |