1884,
Teodor Tomasz Jeż, Sprawa ruska w Galicji. Powieść, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
denuncjatorstwo
|
denuncjatorstwa
|
|
| D. |
denuncjatorstwa
|
denuncjatorstw
|
|
| C. |
denuncjatorstwu
|
denuncjatorstwom
|
|
| B. |
denuncjatorstwo
|
denuncjatorstwa
|
|
| N. |
denuncjatorstwem
|
denuncjatorstwami
|
|
| Ms. |
denuncjatorstwie
|
denuncjatorstwach
|
|
| W. |
denuncjatorstwo
|
denuncjatorstwa
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
książk.
potajemne donoszenie na innych do przełożonych lub władz
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
➔ Zasady współżycia społecznego
➔ zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie
|
Pleniło się denuncjatorstwo, trwały łapanki i wywózka Żydów do obozów koncentracyjnych.
źródło: Internet: dziennikpolski24.pl
|
|
W kraju panuje szalony terror, kwitnie szpiclostwo i denuncjatorstwo.
źródło: Internet: lkh.zsz-ozorkow.org
|
|
[...] nikczemny charakter pisarza dyktuje mu wybór środków: szantażu, denuncjatorstwa, łapownictwa, oszustwa.
źródło: Tadeusz Bujnicki: „Szkice węglem” Henryka Sienkiewicza, Pamiętnik Literacki, nr 54/1, 1963
|
Data ostatniej modyfikacji: 25.09.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json