UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

despekt

Chronologizacja

1560, SPXVI

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. despekt
despekty
D. despektu
despektów
C. despektowi
despektom
B. despekt
despekty
N. despektem
despektami
Ms. despekcie
despektach
W. despekcie
despekty

Pochodzenie

łac. despectus 'widok (z góry na dół); pogarda'

Definicja

książk. 
postępowanie lub zachowanie wobec kogoś, w wyniku którego ta osoba czuje się urażona

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Połączenia

  • despekt spotkał kogoś
  • uważać, uznać za despekt

Cytaty

By nie uczynić despektu gospodarzom, musiał udawać, że próbuje wszystkiego, lecz większość kąsków lądowała pod stołem, gdzie przysiadły psy.

źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

Legnicki władca wrócił więc jak niepyszny do domu, cichcem i pod osłoną mroku, kryjąc głęboko na dnie serca doznany despekt i związane z nim upokorzenie.

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Metamorfozy, 2004

Wdarł się do domu, odepchnął abunę, który zagrodził mu drogę złotym krzyżem, i kazał aresztować zbiega. Abuna nie darował cesarzowi tego despektu.

źródło: NKJP: Marian Brandys: Z panem Biegankiem w Abisynii, 1962

[...] ma żal do działaczy Legii za despekt, jaki spotkał go na stadionie przy Łazienkowskiej.

źródło: Internet: fakt.pl

Data ostatniej modyfikacji: 30.09.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json