UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

markierant

Chronologizacja

1907, Nowa Gazeta, nr 182, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. markierant
markieranci
ndepr
markieranty
depr
D. markieranta
markierantów
C. markierantowi
markierantom
B. markieranta
markierantów
N. markierantem
markierantami
Ms. markierancie
markierantach
W. markierancie
markieranci
ndepr
markieranty
depr

Pochodzenie

fr. marquer 'znakować, cechować; naznaczać'

Definicja

pejorat.  przest. 
osoba, która udaje, że pracuje lub doświadcza czegoś, co uniemożliwia wykonywanie jakiejś pracy

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Cytaty

Maszerowaliśmy pod prażącym słońcem daleko za Kraków [...]. Ja pokombinowałem tak, że udało mi się parę dni pomarkierować. Markierantów było dużo.

źródło: NKJP: Internet

Aby wykazać dobrą wolę i we własnym środowisku nie uchodzić za markieranta, mimo choroby dwukrotnie próbowałem podjąć pracę.

źródło: Michał Mierzwiński: Tam też biły polskie serca, 1978 (books.google.pl)

[...] oświadczył, że jestem stary łotr i markierant [...], kombinator wymigujący się od pracy, gdy tylu szlachetnych młodych ludzi ginie na wszystkich frontach.

źródło: Leopold Tyrmand: Gorzki smak czekolady Lucullus, 1995 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 11.12.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json