UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

enklityka

Chronologizacja

1823, Grammatyka grecka Buttmanna, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. enklityka
enklityki
D. enklityki
enklityk
C. enklityce
enklitykom
B. enklitykę
enklityki
N. enklityką
enklitykami
Ms. enklityce
enklitykach
W. enklityko
enklityki

Definicja

jęz. 
wyraz, który nie ma własnego akcentu i tworzy akcentową całość z wyrazem, który występuje przed nim

Wymowa

[enklityka] lub pot. [enklityka]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język mówienie

Relacje znaczeniowe

antonimy:  proklityka
hiperonimy:  wyraz

Cytaty

Ponieważ słowo zaczynające zdanie jest zawsze pod akcentem, umieszczenie w tej pozycji enklityki to niejako sprzeczność sama w sobie!!

źródło: NKJP: Jan Miodek: Mnie się wydaje - wydaje mi się, Dziennik Zachodni, 2005-01-14

[...] Kwintylian wyraził tylko pogląd, w jaki sposób jego zdaniem zestroje akcentowe powinno się akcentować, z powołaniem się na przykład języka greckiego (gdzie akcent pada zawsze przed enklityką).

źródło: NKJP: Internet

Akcent w proklitykach i enklitykach jest również oksytoniczny.

źródło: Halina Karaś: Język Polski na Kowieńszczyźnie: historia, sytuacja socjolingwistyczna, cechy językowe, teksty, 2001

Data ostatniej modyfikacji: 05.10.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json