Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | apostrofa |
apostrofy |
|
| D. | apostrofy |
apostrof |
|
| C. | apostrofie |
apostrofom |
|
| B. | apostrofę |
apostrofy |
|
| N. | apostrofą |
apostrofami |
|
| Ms. | apostrofie |
apostrofach |
|
| W. | apostrofo |
apostrofy |
Pochodzenie
gr. apostrophḗ '(pozorne) odwrócenie się (od słuchaczy), aby zwrócić się do kogo innego, zwłaszcza do osoby zmarłej'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka literatura
Połączenia
- apostrofa do Boga, do losu
Cytaty
|
Prostota formalna dotyczy też gromadzenia form bliskoznacznych np.: „działa bez przerwy, 24 godziny na dobę”, błędnego stosowania równoważników w funkcji zdań oznajmujących, a także upoważniających do bezpośredniości licznych apostrof, służących konstruowaniu dobrotliwej i przyjaznej postawy nadawcy. źródło: NKJP: Ewa Szczęsna: Poetyka reklamy, 2001 |
|
|
[...] pełno w jego książce scen i dialogów rodem ze współczesnej powieści obyczajowo-przygodowej, pełno rozmyślań, autokomentarzy, apostrof do Boga, losu i ludzi [...]. źródło: NKJP: Helena Zaworska: Papillon: ucieczka z Wysp Zbawienia, Gazeta Wyborcza, 1994-03-23 |
|
|
Po apostrofie rozpoczynającej główną część dedykacji, zamiast oczekiwanych pochwał adresatki i wyliczenia pozytywnych cech jej charakteru, następuje opis szpetnego wyglądu zewnętrznego bohaterki, który jest rzekomo rezultatem złośliwych plotek zazdrosnych osób. źródło: NKJP: Anna Warda: Z obserwacji nad dedykacjami mecenasowskimi w osiemnastowiecznej Rosji, 2000 |
Składnia
|
+ | apostrofa | + |
(do KOGO/CZEGO)
|