UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

apostrofa

Chronologizacja

1645, KorBa

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. apostrofa
apostrofy
D. apostrofy
apostrof
C. apostrofie
apostrofom
B. apostrofę
apostrofy
N. apostrofą
apostrofami
Ms. apostrofie
apostrofach
W. apostrofo
apostrofy

Pochodzenie

gr. apostrophḗ '(pozorne) odwrócenie się (od słuchaczy), aby zwrócić się do kogo innego, zwłaszcza do osoby zmarłej'

Definicja

jęz.  lit. 
bezpośredni i podniosły zwrot do osoby, bóstwa, idei lub przedmiotu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka literatura

Połączenia

  • apostrofa do Boga, do losu

Cytaty

Prostota formalna dotyczy też gromadzenia form bliskoznacznych np.: „działa bez przerwy, 24 godziny na dobę”, błędnego stosowania równoważników w funkcji zdań oznajmujących, a także upoważniających do bezpośredniości licznych apostrof, służących konstruowaniu dobrotliwej i przyjaznej postawy nadawcy.

źródło: NKJP: Ewa Szczęsna: Poetyka reklamy, 2001

[...] pełno w jego książce scen i dialogów rodem ze współczesnej powieści obyczajowo-przygodowej, pełno rozmyślań, autokomentarzy, apostrof do Boga, losu i ludzi [...].

źródło: NKJP: Helena Zaworska: Papillon: ucieczka z Wysp Zbawienia, Gazeta Wyborcza, 1994-03-23

Po apostrofie rozpoczynającej główną część dedykacji, zamiast oczekiwanych pochwał adresatki i wyliczenia pozytywnych cech jej charakteru, następuje opis szpetnego wyglądu zewnętrznego bohaterki, który jest rzekomo rezultatem złośliwych plotek zazdrosnych osób.

źródło: NKJP: Anna Warda: Z obserwacji nad dedykacjami mecenasowskimi w osiemnastowiecznej Rosji, 2000

Składnia

bez ograniczeń + apostrofa +
(do KOGO/CZEGO)
Data ostatniej modyfikacji: 01.06.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json