UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

diablica

Chronologizacja

1619, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. diablica
diablice
D. diablicy
diablic
C. diablicy
diablicom
B. diablicę
diablice
N. diablicą
diablicami
Ms. diablicy
diablicach
W. diablico
diablice

Pochodzenie

Zob. diabeł

1. piekielna

Definicja

diabeł (zły duch) przedstawiany jako kobieta

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół wyznania: zasady i prawdy wiary

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja wierzenia i przesądy

Cytaty

Mówią, że diabeł kluczy, ale ten zaprowadził mnie prosto do osady. I niczego w zamian nie zażądał. Tubylcy utrzymywali, że to była diablica, której się spodobałem.

źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978

Wystarczy zresztą spojrzeć na tę twoją Polinę... Mówię ci, że to diablica... - Głupi jesteś - odrzekłem zaperzony. - Diabłów i czarownic nie ma. Ojciec mówi, że to żerowanie na ludzkiej ciemnocie...

źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958

Podczas tej ceremonii, a zwłaszcza w jej wigilię, obawiano się złych duchów, toteż kobiety zobowiązane były do całonocnego czuwania przy położnicy i dziecku. Dla obrony przed demonami, z diablicą Lilith na czele, wkładano pod poduszkę matki nóż rzezaka.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych, 2004

2. kobieta

Definicja

kobieta budząca niechęć albo uznanie mówiącego z powodu swych złych skłonności lub nadzwyczajnych zdolności

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Cytaty

- Falka, ty diablico - dyszy Iskra. - Gdy znudzi się nam rozbój, pójdziemy w świat zarabiać jako tancerki...

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 1996

Marc przysiągł pannie Flinn, że z żoną nic już go nie łączy, bo to diablica nad diablice. Ma wredny charakter, ustawicznie posądza go o zdrady i w ogóle jest nie do życia.

źródło: NKJP: Adam Lipczyński: Rozkaz: odkochać się!, Detektyw nr 3 (151), 1999

O, proszę, te dwie małe diablice tkwią na balkonie wysokiego parteru. Ta grubiutka, starsza, wygląda spokojnie na ulicę, za to ta młodsza, panie Boże, co za fryga, co ona wyprawia? Spuszcza lalki w koszyku uwiązanym na sznurku i tapla je w kałuży pod rynną.

źródło: NKJP: Małgorzata Musierowicz: Dziecko piątku, 1993

Data ostatniej modyfikacji: 17.12.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj