część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
kolaska
|
kolaski
|
|
| D. |
kolaski
|
kolasek
|
|
|
|
| C. |
kolasce
|
kolaskom
|
|
| B. |
kolaskę
|
kolaski
|
|
| N. |
kolaską
|
kolaskami
|
|
| Ms. |
kolasce
|
kolaskach
|
|
| W. |
kolasko
|
kolaski
|
|
dawny lekki odkryty pojazd konny na czterech kołach, mający resory, służący do przewożenia osób
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne
|
Cośmy się najeździli kolaską albo bryczuszką, bo pan był wymagający od ludzi, surowy i pilnujący porządku.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1987
|
|
Wiosną 1769 roku z Zamku Królewskiego w Warszawie wyruszył w kierunku zachodniej rogatki miasta niewielki orszak podróżnych kolasek i bagażowych bryk.
źródło: NKJP: Marian Brandys: Nieznany Książę Poniatowski, 1960
|
|
Kiedy więc w dniu ślubu ta wielopudowa para wsiadła do ustrojonej kolaski, aby udać się do kościoła, pękły osie przy kołach pojazdu.
źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska: Świat zapamiętany, 2002
|
Data ostatniej modyfikacji: 17.03.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json