UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kołowacieć

Chronologizacja

1642, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. kołowacieję
kołowaciejemy
2 os. kołowaciejesz
kołowaciejecie
3 os. kołowacieje
kołowacieją

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. kołowaciałem
+(e)m kołowaciał
kołowaciałam
+(e)m kołowaciała
kołowaciałom
+(e)m kołowaciało
kołowacieliśmy
+(e)śmy kołowacieli
kołowaciałyśmy
+(e)śmy kołowaciały
2 os. kołowaciałeś
+(e)ś kołowaciał
kołowaciałaś
+(e)ś kołowaciała
kołowaciałoś
+(e)ś kołowaciało
kołowacieliście
+(e)ście kołowacieli
kołowaciałyście
+(e)ście kołowaciały
3 os. kołowaciał
kołowaciała
kołowaciało
kołowacieli
kołowaciały

bezosobnik: kołowaciano

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. będę kołowaciał
będę kołowacieć
będę kołowaciała
będę kołowacieć
będę kołowaciało
będę kołowacieć
będziemy kołowacieli
będziemy kołowacieć
będziemy kołowaciały
będziemy kołowacieć
2 os. będziesz kołowaciał
będziesz kołowacieć
będziesz kołowaciała
będziesz kołowacieć
będziesz kołowaciało
będziesz kołowacieć
będziecie kołowacieli
będziecie kołowacieć
będziecie kołowaciały
będziecie kołowacieć
3 os. będzie kołowaciał
będzie kołowacieć
będzie kołowaciała
będzie kołowacieć
będzie kołowaciało
będzie kołowacieć
będą kołowacieli
będą kołowacieć
będą kołowaciały
będą kołowacieć

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. kołowaciejmy
2 os. kołowaciej
kołowaciejcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. kołowaciałbym
bym kołowaciał
kołowaciałabym
bym kołowaciała
kołowaciałobym
bym kołowaciało
kołowacielibyśmy
byśmy kołowacieli
kołowaciałybyśmy
byśmy kołowaciały
2 os. kołowaciałbyś
byś kołowaciał
kołowaciałabyś
byś kołowaciała
kołowaciałobyś
byś kołowaciało
kołowacielibyście
byście kołowacieli
kołowaciałybyście
byście kołowaciały
3 os. kołowaciałby
by kołowaciał
kołowaciałaby
by kołowaciała
kołowaciałoby
by kołowaciało
kołowacieliby
by kołowacieli
kołowaciałyby
by kołowaciały

bezosobnik: kołowaciano by

bezokolicznik: kołowacieć

imiesłów przysłówkowy współczesny:

kołowaciejąc

gerundium: kołowacenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kołowacenie
kołowacenia
D. kołowacenia
kołowaceń
C. kołowaceniu
kołowaceniom
B. kołowacenie
kołowacenia
N. kołowaceniem
kołowaceniami
Ms. kołowaceniu
kołowaceniach
W. kołowacenie
kołowacenia

imiesłów przymiotnikowy czynny: kołowaciejący

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. kołowaciejący
kołowaciejący
kołowaciejący
kołowaciejące
kołowaciejąca
D. kołowaciejącego
kołowaciejącego
kołowaciejącego
kołowaciejącego
kołowaciejącej
C. kołowaciejącemu
kołowaciejącemu
kołowaciejącemu
kołowaciejącemu
kołowaciejącej
B. kołowaciejącego
kołowaciejącego
kołowaciejący
kołowaciejące
kołowaciejącą
N. kołowaciejącym
kołowaciejącym
kołowaciejącym
kołowaciejącym
kołowaciejącą
Ms. kołowaciejącym
kołowaciejącym
kołowaciejącym
kołowaciejącym
kołowaciejącej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. kołowaciejący
kołowaciejący
kołowaciejące
kołowaciejące
D. kołowaciejących
kołowaciejących
kołowaciejących
kołowaciejących
C. kołowaciejącym
kołowaciejącym
kołowaciejącym
kołowaciejącym
B. kołowaciejących
kołowaciejących
kołowaciejących
kołowaciejące
N. kołowaciejącymi
kołowaciejącymi
kołowaciejącymi
kołowaciejącymi
Ms. kołowaciejących
kołowaciejących
kołowaciejących
kołowaciejących

odpowiednik aspektowy: skołowacieć

1. o człowieku

Definicja

pot. 
tracić orientację i rozeznanie w czymś

Pochodzenie

Zob. koło I

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Stany psychiczne człowieka ➔ zachowania emocjonalne

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Działalność intelektualna człowieka ➔ nazwy działań intelektualnych człowieka

Połączenia

  • ludzie kołowacieją

Cytaty

Senatorowie kołowacieją. Dziwny jest ten nowy pierwszy, a mówili, że Agryppa Postumus wariat, jednak nie wiadomo, który większy.

źródło: NKJP: Jacek Bocheński: Tyberiusz Cezar, 2009

Zdumiony i przerażony widz, wobec masy nowych wrażeń stworzonych przez jednego człowieka, formalnie kołowacieje: płacze, śmieje się , rozpacza - a wreszcie umiera razem z nim

źródło: Stefan Godlewski, Ludwik Grzeniewski, Henryk Markiewicz: Sladami Wokulskiego, 1957 (books.google.pl)

Bo to jednym niedobrze i drugim niedobrze, człowiek kołowacieje, nie wie, w którą stronę iść .

źródło: Lesław M. Bartelski: Ludzie zza rzeki, 1951 (books.google.pl)

2. o języku

Definicja

stawać się sztywnym, nieruchomym, bez czucia

Pochodzenie

Zob. kołek

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA ➔ Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego ➔ czynności i stany fizjologiczne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  drewnieć, drętwieć

Połączenia

  • język kołowacieje

Cytaty

Szok odebrał mu energię, sprawił, że dłonie drżały, a język kołowaciał.

źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

Niestety, nic nie rozumiałem, a z moich usiłowań porozumienia się z nią drogą linque ekwilibrystyki też nic nie wychodziło, poza tym , że poczęły mnie boleć ręce i kołowacieć język .

źródło: Eugeniusz Wasilewski: Bezpowrotne szlaki: gawędy morskie, 1971 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 17.04.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json