W ogromnej dwupiętrowej hali okolonej dwiema galeriami zwieszały się ze szklanego sufitu metrowe metalowe strzałki, które wskazywały na stoiska z zabawkami. Poruszały się one wertykalnie na sprężynach wprawianych w ruch przez ludzi czasowo zatrudnionych na okres świąteczny i noworoczny.
źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003
[...] posuwam się razem z nimi wertykalnie w windzie [...].
źródło: NKJP: Sławomir Shuty: Zwał, 2004
[...] ty kręcisz swoje filmy poziomo, a ja wertykalnie, pionowo [...].
źródło: NKJP: Piotr Parandowski: Mitologia wspomnień, 2008