UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

współlokatorka

Chronologizacja

1849, Athenaeum, t. 4, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. współlokatorka
 współlokatorki
D. współlokatorki
 współlokatorek
C. współlokatorce
 współlokatorkom
B. współlokatorkę
 współlokatorki
N. współlokatorką
 współlokatorkami
Ms. współlokatorce
 współlokatorkach
W. współlokatorko
 współlokatorki

Pochodzenie

Zob. współlokator

Definicja

kobieta, która mieszka z inną osobą w jednym domu, mieszkaniu lub pokoju i nie jest członkiem rodziny

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Najbliższe środowisko życia człowieka dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  lokatorka

Połączenia

  • nowa; moja, jej... współlokatorka
  • współlokatorka z kawalerki, z mieszkania, z pokoju
  • poszukiwać współlokatorki

Cytaty

W wolnych chwilach Michał, Justyna i jej współlokatorka Kamila z Gdańska chodzili na basen [...].

źródło: NKJP: Koninianie w Ameryce, Gazeta Poznańska, 2002-11-15

Współlokatorka Beaty [...] cierpi na epilepsję, cukrzycę i nadciśnienie.

źródło: NKJP: Anna Malinowska: Bezduszna opieka, Trybuna Śląska, 2003-09-10

Pokój dzieliłam z dwoma współlokatorkami.

źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska, Panienka w PRL-u, 2007

Panowie nie mają wstępu do pokoju dziewcząt dlatego, żeby nie przeszkadzali współlokatorkom.

źródło: NKJP: Joanna Horyza: Akademik trochę inny, Magazyn Puls Studenta, 2000-05

Składnia

bez ograniczeń + współlokatorka +
(KOGO/CZEGO)
bez ograniczeń + współlokatorka +
(CZYJA)
Data ostatniej modyfikacji: 22.01.2021
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN