UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

filuternie

1794, SL

część mowy: przysłówek

stopień równy	filuternie
stopień wyższy	filuterniej

książk.

w sposób właściwy komuś skłonnemu do żartów i kokieterii

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

- Pani pozwoli? - podniósł filuternie swoją głowę z poziomu jej pasa zaglądając słodko, głęboko w jej oczy.

źródło: NKJP: Roman Antoszewski: Kariera na trzy karpie morskie, 2000

Kazia spojrzała na mnie filuternie i roześmiała się.

źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958

Kałmuckie, nieco skośnie oprawione oczy, błysnęły mu filuternie.

źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Złoty pociąg, 2006

Data ostatniej modyfikacji: 04.08.2021