Chronologizacja
Inne znaczenie: 'rozbójnik'
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | filut |
filuci |
ndepr |
| filuty |
depr | ||
| D. | filuta |
filutów |
|
| C. | filutowi |
filutom |
|
| B. | filuta |
filutów |
|
| N. | filutem |
filutami |
|
| Ms. | filucie |
filutach |
|
| W. | filucie |
filuci |
ndepr |
| filuty |
depr |
Pochodzenie
fr. filou 'oszust'
1. żartowniś
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Usposobienie człowieka ➔ cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
Cytaty
|
Filut z niego był nie lada, ale i gospodarz nie byle jaki. Nieużytki porośnięte jałowcami postanowił zamienić w urodzajne pole. źródło: Józef Ondrusz: Cudowny chleb: podania, baśnie i opowieści cieszyńskie, 1984 (books.google.pl) |
|
|
„Żartowniś z pana. Normalnie filut” - napisał [...] do marszałka Sejmu i pokazał kilka przypadków „pokrzykiwań” na sali [...]. źródło: Kuchciński dał „dobre rady” Nitrasowi, 2018-06-09 (wiadomosci.gazeta.pl) |
2. oszust
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Usposobienie człowieka ➔ cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
Cytaty
|
Wantuła był chytrym filutem. [...] — Zaraz wytłumaczę — mawiał Wantuła. — Oto proszę se zjeść jabłko, a ja powiem, jak to było [...]. źródło: Gustaw Morcinek: Jan Wantuła, 1959 (books.google.pl) |
|
|
[...] przekształcił się w kawał pomysłowego filuta umawiającego się z handlarzem garnków, by potem założyć się z kimś naiwnym i zakład wygrać. źródło: Julian Krzyżanowski: Paralele: studia porównawcze z pogranicza literatury i folkloru, 1961 (books.google.pl) |
|
|
Dostawał się od razu na margines społeczeństwa i błąkając się wśród ludzi „luźnych”, nieraz stawał się żebrakiem lub, co gorsza, „filutem” i złodziejem. źródło: Karolina Beylin: Opowieści warszawskie, 1956 (books.google.pl) |
|
|
Bohomolec przedstawia postać filuta, oszusta, który obejmuje posadę guwernera w ziemiańskim domu Łakomskich, demoralizując bez skrupułów swego ucznia. źródło: Pamiętnik słowiański, Tom 4, 1954 (books.google.pl) |