Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | ostrów |
ostrowy |
|
| D. | ostrowu |
ostrowów |
|
| C. | ostrowowi |
ostrowom |
|
| B. | ostrów |
ostrowy |
|
| N. | ostrowem |
ostrowami |
|
| Ms. | ostrowie |
ostrowach |
|
| W. | ostrowie |
ostrowy |
Pochodzenie
psł. *o(b)strovъ 'miejsce opływane, otoczone wodą; wyspa (na rzece, na jeziorze)'
Definicja
Noty o użyciu
Używane w nazwach własnych, np. Ostrów Tumski, Ostrów Wielkopolski.
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA Ziemia ukształtowanie terenu
CZŁOWIEK I PRZYRODA Ziemia zbiorniki wodne
Cytaty
|
Spadkobiercy potrzebują teraz wielkich magazynów na galman. Powinny stać przy szlaku komunikacyjnym. Takim magazynem może być wyspa. Spółka Giesche kupuje więc ostrów odrzański od kupca Pfüllera i buduje śluzy, które pozwolą wyprowadzić ładunek na szerokie wody. źródło: NKJP: Małgorzata Szejnert: Czarny ogród, 2007 |
|
|
Rzeka, wyniebieszczona niebem, płynęła cicho. Na wąskim ostrowie rybacy kiwali się nad wędkami. W górze pomykały mewy. źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Wiatr i pył, 2008 |
|
|
Była to osławiona delta rzeki Orinoko, szeroka na przeszło dwieście mil, kraina niezliczonych rozwidleń tej jednej rzeki, rozlewisk, zalewów i kraina tysięcy między nimi wysp, ostrowów i żuław. źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Orinoko, 1957 |