UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

natrętnie

Chronologizacja

1617, KorBa

Pochodzenie

Zob. natręt

Definicja

w sposób narzucający się innym i niedający im spokoju

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

Relacje znaczeniowe

synonimy:  nachalnie, namolnie, natarczywie, obsesem
hiperonimy:  uparcie

Połączenia

  • natrętnie dopytywać się; domagać się czegoś, narzucać się; powracać, wracać
  • natrętnie obecny

Cytaty

Przykre myśli i problemy natrętnie nękają chorego, który nie może się od nich oderwać.

źródło: NKJP: Antoni Kępiński: Melancholia, 1996

Pytanie to mnie dręczy, spokoju nie daje - mózg natrętnie świdruje.

źródło: NKJP: Stefan Leder, Witold Leder: Czerwona nić: ze wspomnień i prac rodziny Lederów, 2005

Zmierzchało. Komary natrętnie bzyczały koło uszu.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 2001

Czasami jednak pacjent lub jego rodzina stawiają lekarza w niesłychanie przykrej i trudnej sytuacji. Usiłują natrętnie wcisnąć mu pieniądze w izbie przyjęć, przed pójściem do szpitala.

źródło: NKJP: Elżbieta Cichocka: Hipokrates brał łapówki?, Gazeta Wyborcza, 1992-12-09

Odmiana

część mowy: przysłówek

stopień równy natrętnie
stopień wyższy natrętniej
Data ostatniej modyfikacji: 25.09.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json