1786,
Krzysztof Kluk, Dykcyonarz roslinny, t. 1, polona.pl
W postaci: dziędzierawa
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
dziędzierzawa
|
dziędzierzawy
|
|
| D. |
dziędzierzawy
|
dziędzierzaw
|
|
|
|
| C. |
dziędzierzawie
|
dziędzierzawom
|
|
| B. |
dziędzierzawę
|
dziędzierzawy
|
|
| N. |
dziędzierzawą
|
dziędzierzawami
|
|
| Ms. |
dziędzierzawie
|
dziędzierzawach
|
|
| W. |
dziędzierzawo
|
dziędzierzawy
|
|
ukr.
(dial.) dýnderevo, dýwderevo
Wg Bańkowskiego nowotwór botaników według dial.wsch.
Używane tylko jako składnik terminów złożonych.
Data ostatniej modyfikacji: 18.09.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json