1817,
Onufry Kopczyński, Grammatyka dla szkół narodowych na klassę 2, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
|
|
|
| D. |
|
|
|
| C. |
|
|
|
| B. |
|
|
|
| N. |
|
|
|
| Ms. |
|
|
|
| W. |
córuś
|
|
|
Inne uwagi
Używany tylko w lp
forma pieszczotliwego zwrócenia się do córki - w rodzinie
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Rodzina
członkowie rodziny
|
- Wierzę ci, córuś. Ty nie kłamiesz, bo czemu byś kłamać miała?
źródło: NKJP: Ewa Nowacka: Emilia z kwiatem lilii leśnej, 1993
|
|
- Córuś moja! - mama tuliła Oliwkę. - Nikt cię nie pobił? Co masz na buzi?
źródło: NKJP: Dorota Abramowicz: Guzik czasu, 2006
|
|
- Rozpakowałaś się, córuś ? - zapytała mama [...].
źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Pudełko ze szpilkami, 2002
|
Data ostatniej modyfikacji: 15.11.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN