UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

fatalista

1813, Karol Surowiecki, Odpowiedź na zagęszczone między ludźmi pytanie: Co się dziś dzieje?, polona.pl

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

fr. fataliste

1. wierzący w fatum

książk.

osoba wierząca w istnienie siły, która kieruje naszym życiem i której nie mamy możliwości się przeciwstawić

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

	Ojciec był fatalistą i wierzył w przeznaczenie. Motto „co komu pisane” przyświecało jego życiu. źródło: NKJP: Kazimierz Osmecki Iranek: Powołanie i przeznaczenie: wspomnienia oficera Komendy Głównej AK, 2004
	W najgorszej sytuacji są fataliści, przeświadczeni, że niewiele od nich zależy, a wyłącznie od szczęścia, humoru egzaminatora. źródło: NKJP: (PPP): Myśl pozytywnie, Gazeta Krakowska, 2004-11-18
	Filip zachowuje się tak, jakby był nieprzejednanym fatalistą - wie, że każdemu los określono z góry, chce wierzyć, że piszącym był Bóg. źródło: NKJP: Wojciech Kuczok: To piekielne kino, 2006
	Zgodnie z logiką fatalisty każdy z nas jest tylko zabawką w rękach wyższych mocy, biernym obserwatorem, który może dalej żyć i akceptować wydarzenia za pewnik. źródło: Internet: pl.ellas-cookies.com

osoba, która przewiduje niepomyślny bieg wydarzeń, zwłaszcza tych niezależnych od jego woli

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Badania wykazały, że optymiści, którzy mają zdrowe oczekiwania na sukces, żyją dłużej niż ponuracy i fataliści.

źródło: NKJP: Wielkie oczekiwania: Cosmopolitan nr 11, 1998

Kolejne porażki nie mobilizują fatalisty do walki, tylko utwierdzają go w przekonaniu, że jemu na pewno nic się nie uda.

źródło: NKJP: Maria Zielińska: Wielkie planowanie, Gazeta Krakowska 2004-04-27

Zob. też:

Data ostatniej modyfikacji: 18.07.2022