UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dziwno

Chronologizacja

XV w., SStp

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Zob. dziwny

Definicja

przest. 
inaczej niż zwykle i w sposób trudny do określenia

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Relacje znaczeniowe

synonimy:  dziwnie I

Cytaty

Jak ciebie nie ma, ustał napływ gości... Rozkoszny spokój w domu, aż mi dziwno.

źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966

Wylot Dzikiego Szybu majaczył jeszcze na tle rudej skały, raz po raz przesłaniany tumanem drobnego deszczu. Aż dziwno było pomyśleć, że przed kilkoma godzinami świeciło tu słońce i uganiali się chłopcy.

źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954

Składnia

bez ograniczeń + dziwno +
(KOMU)
Data ostatniej modyfikacji: 08.04.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json