UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

entablatura

Chronologizacja

1955, Archeologia, t. 5, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. entablatura
entablatury
D. entablatury
entablatur
C. entablaturze
entablaturom
B. entablaturę
entablatury
N. entablaturą
entablaturami
Ms. entablaturze
entablaturach
W. entablaturo
entablatury

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

fr. entablature

Definicja

archit. 
poziomy układ konstrukcyjny leżący na kolumnach, składający się z architrawu, fryzu i gzymsu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I TECHNIKA Budownictwo części budowli

Relacje znaczeniowe

synonimy:  belkowanie

Cytaty

W ujęciu historycznym gzyms był najwyższym pasem belkowania, który chronił fryzy i koronował entablaturę.

źródło: Internet: decorbook.pl

Jej wyższy i szerszy od dwóch bocznych prześwit środkowy, przeznaczony dla zaprzęgów konnych, zamknięty został archiwoltą i ujęty pilastrami, z entablaturą, tryglifami i trójkątnym szczytem.

źródło: Internet: spnarol.pl

Data ostatniej modyfikacji: 04.03.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json