UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dwugłoska

Chronologizacja

1783, Onufry Kopczyński, Grammatyka dlá szkół narodowych na klassę III, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dwugłoska
dwugłoski
D. dwugłoski
dwugłosek
C. dwugłosce
dwugłoskom
B. dwugłoskę
dwugłoski
N. dwugłoską
dwugłoskami
Ms. dwugłosce
dwugłoskach
W. dwugłosko
dwugłoski

Pochodzenie

Zob. dwa I
Zob. głoska

Definicja

jęz. 
połączenie dwóch samogłosek, z których jedna jest sylabotwórcza, a druga niesylabiczna

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język

Relacje znaczeniowe

synonimy:  dyftong

Cytaty

Dwugłoski, stanowiąc połączenie dwóch dźwięków samogłoskowych, są z natury rzeczy niestabilne i zdradzają tendencje do przekształcania się w pojedyncze samogłoski (monoftongi).

źródło: NKJP: Internet

Dwugłoska au nie uległa w epoce przedhistorycznej żadnym w ogóle zmianom [...].

źródło: Jan Safarewicz: Zarys gramatyki historycznej języka łacińskiego, 1953 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 06.05.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json