1822,
Florian Bobrowski, Słownik łacińsko-polski, books.google.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
drętwa
|
drętwy
|
|
| D. |
drętwy
|
drętw
|
|
|
|
| C. |
drętwie
|
drętwom
|
|
| B. |
drętwę
|
drętwy
|
|
| N. |
drętwą
|
drętwami
|
|
| Ms. |
drętwie
|
drętwach
|
|
| W. |
drętwo
|
drętwy
|
|
zool.
morska ryba średniej wielkości, mająca narządy elektryczne, które wytwarzają napięcie służące do obrony lub polowania; Torpedo
Wyraz używany jako składnik terminów zoologicznych, np.: drętwa europejska, drętwa pawik, drętwa plamista.
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
zwierzęta wodne
|
Był to atak drętw, ryb podobnych do węgorzy, dość pospolitych w gujańskich wodach, a działających na człowieka niby uderzenie gromu.
źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Biały Jaguar, 1980
|
|
W odróżnieniu od innych mieszkańców morza drętwy są dość leniwe i mało ruchliwe.
źródło: Internet: lifestylepolska.com
|
|
Drętwa wytwarza napięcie elektryczne za pomocą płytek elektrycznych, które są zmienionymi komórkami mięśniowymi.
źródło: Ryszard Tadeusiewicz: „Czy ryby wezmą na nas odwet za «Szczęki II»?” – felieton, 2021-06-25 (agh.edu.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 01.06.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN