UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dzwono

Chronologizacja

1414, SStp
W postaci: zwono

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dzwono
dzwona
D. dzwona
dzwon
C. dzwonu
dzwonom
B. dzwono
dzwona
N. dzwonem
dzwonami
Ms. dzwonie
dzwonach
W. dzwono
dzwona

Pochodzenie

psł. *zvono / *zveno 'coś wygiętego, zaokrąglonego, półokrągłego; część składowa obwodu koła, kręg, odcięty poprzecznie kawałek ryby'

1. ryby

Definicja

duży kawałek ryby wypatroszonej i pokrojonej prostopadle do kręgosłupa

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA ➔ Jedzenie i jego przygotowanie ➔ rodzaje pokarmu/potraw i ich cechy

Połączenia

  • dzwono ryby, suma

Cytaty

W desperacji pojechałam na targ i kupiłam kawałek ryby, która dałaby się zjeść na surowo. Wybór padł na dzwono pstrąga tęczowego.

źródło: Internet: zachwycenia-blog.blogspot.com

Na galaretę musi być użyta ryba bardzo świeża. Oczyszczonego i wymytego szczupaka, lina, sandacza lub inną rybę posolić i pokrajać na dzwona, tymczasem nastawić w rondlu spo­ro włoszczyzny, cebuli i korzeni w niezbyt dużej ilości wody.

źródło: Internet: przepisybabci.com

Składnia

bez ograniczeń + dzwono +
(CZEGO)

2. koła

Definicja

drewniana część koła u wozu umocowana na szprychach

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I TECHNIKA ➔ Transport ➔ transport lądowy

Cytaty

Drewno bukowe [...] służyło jako materiał do wyrobu obciążonych części wozów konnych (szprychy i dzwona kół, luśnie [wzmocnienie osi], rozwory [drągi do regulacji rozstawu osi], osady dyszla i dyszle).

źródło: Internet: ecoblaty.pl

Patrzeć, a i Karpiel na tamten świat się zwinie i nie będzie kołodziejów. [...] Kto ci wtedy choćby dzwono wymieni, gdy spróchnieje, kto piastę wytoczy?

źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Kamień na kamieniu, 1984

3. czołgu

Definicja

przest. 
coś o kształcie zwoju lub pierścienia

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE ➔ Cechy i właściwości materii ➔ kształty i figury

Cytaty

Gąsienica [czołgu] zahuczała na kamieniach podwórza, dzwono po dzwonie zginając się przeskakiwała przez próg przy bramie, gdzie już młodzież wiwatowała na cześć woźnego.

źródło: Wojciech Żukrowski: Mądre Zioła, 1951 (mbc.cyfrowemazowsze.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 19.07.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json