UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

buńczuk orkiestrowy

Odmiana

typ frazy: fraza rzeczownikowa

m3, odmienny: buńczuk, orkiestrowy

Definicja

muz. 
instrument perkusyjny wydający wibrujące dźwięki podczas potrząsania, w postaci drążka z ramionami w kształcie półksiężyca, z których zwisają dzwoneczki lub blaszki

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność artystyczna człowieka muzyka

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  instrument

Cytaty

Przełomowy wpływ na „udźwiękowienie” europejskich orkiestr wojskowych miała jednak turecka muzyka janczarska. Przejęto bowiem w XVIII wieku od Turków talerze, wielkie bębny, dzwonki, trójkąty, cymbały, tam-tamy, lirę oraz charakterystyczny buńczuk orkiestrowy z brzękadłami.

źródło: Leszek Maruta: Przewodnik koncertowy muzyki wojskowej (imms.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 13.07.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json