|
Hagiograf, żądny cudów i zrządzeń opatrzności, uznał za rzecz niezwykłą, a więc za wynik boskiej interwencji to, co w rzeczywistości musiało być zwyczajową normą: lud, który zszedł się na święto, nazajutrz trwał na miejscu w oczekiwaniu na rozpoczęcie wiecu.
źródło: NKJP: Karol Modzelewski: Barbarzyńska Europa, 2004
|
|
Upartym zabiegom hagiografów, potrafiących przerobić najbardziej krwiste postacie na lipowe pozłacane figurki z aureolą, niewielu było w stanie się oprzeć.
źródło: NKJP: Paweł Wroński; Włodzimierz Kalicki: Listy od czytelników, Gazeta Wyborcza, 1997-07-11
|
|
Ale od tego momentu hagiografowie współcześni zaczynają się bardzo spieszyć i dobierać okrągłe słowa - po to by błyskawicznie, w oszałamiających niemal skrótach, przebiec ponad czterdzieści lat Ottonowego żywota i zatrzymać się na rozwlekłych, najeżonych szczegółami opowieściach o chrystianizacji Pomorza.
źródło: NKJP: Zbigniew Mikołejko: Żywoty świętych poprawione, 2000
|