Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | koafiura |
koafiury |
|
| D. | koafiury |
koafiur |
|
| C. | koafiurze |
koafiurom |
|
| B. | koafiurę |
koafiury |
|
| N. | koafiurą |
koafiurami |
|
| Ms. | koafiurze |
koafiurach |
|
| W. | koafiuro |
koafiury |
Pochodzenie
fr. coiffure
Definicja
Noty o użyciu
Używane głównie w odniesieniu do fryzury kobiecej.
Wymowa
[ko-afjura]
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Pielęgnacja ciała czynności związane z pielęgnacją ciała i ich efekty
Połączenia
- barokowa, rokokowa; natapirowana, wylakierowana koafiura
Cytaty
|
Więcej włosów powinieneś zostawić (albo twój fryzjer) z tyłu i na czubku. Boki wycieniowane, uszy odsłonięte. Taka koafiura sprawi, że twarz wyda się bardziej pociągła. źródło: NKJP: Jak się uczesać, CKM, 2000 |
|
|
Robisz na ludziach wspaniałe wrażenie. Szokujesz strojem [...], koafiurą. źródło: NKJP: Horoskop, Dziennik Polski, 2008-08-16 |
|
|
Stan pani profesorki wyglądał na poważny; ciągnąc za sobą woń potu i perfum, nerwowo biegała po szkole w swojej najlepszej sukience i wylakierowanej koafiurze. źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010 |
|
|
Zeszli się panowie pod krawatami, panie w kreacjach i koafiurach. Podziwiali, klaskali i było cudnie. źródło: NKJP: Monika Kaczyńska: Gafa, ale kulturalna, Gazeta Poznańska, 2005-03-12 |
|
|
XVII wiek to wspaniałe koafiury zaczesywane wysoko do góry. Misterne fryzury utrzymywały kształt dzięki specjalnym konstrukcjom. źródło: Internet: babciajagaradzi.wordpress.com |