UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

koncyliacyjnie

Chronologizacja

1931, ABC, nr 75, polona.pl

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Od: koncyliacja

Definicja

książk. 
w sposób świadczący o tym, że ktoś jest skłonny do ugodowego rozwiązania konfliktu

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  ugodowo

Połączenia

  • koncyliacyjnie działać, wypowiadać się; nastawiony

Cytaty

Autor tego listu, kierując się zasadami prawa oraz poczuciem sprawiedliwości, nastawiony jest koncyliacyjnie i gotów jest negocjować warunki zwrotu wspomnianego mienia.

źródło: Tadeusz Cegielski: Nowy lepszy morderca, 2018 (books.google.pl)

Niewdzięczność i jawne lekceważenie cesarskiego autorytetu wymagały oczywiście przykładnego ukarania, ale koncyliacyjnie nastawiony Henryk II wciąż dawał Chrobremu szansę „wytłumaczenia się lub poprawy swojego postępowania” [...].

źródło: Przemysław Urbańczyk: Bolesław Chrobry - lew ryczący, 2017 (books.google.pl)

Ja myślę, że z tej trybuny warto wypowiadać się bardziej koncyliacyjnie, w duchu merytorycznej debaty. Ta agresja polityczna jest zupełnie niepotrzebna.

źródło: NKJP: 20. posiedzenie Senatu RP

Data ostatniej modyfikacji: 01.12.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj