Niby jest dobrze, świetna para, gruchające gołąbeczki, a tu nagle, rach-ciach, rozwód, bo ona ma kochanka, on ją zdradza albo się nie mogą dogadać [...].
Rach-ciach i na podstawówkach już wisi czerwona tablica z napisem gimnazjum.
źródło: NKJP: Jacek Żakowski: Etiuda ewolucyjna, Polityka, 2008-03-15
Cuda czynią: jak zaśmierdnie mięso, to każdy wie, jaki to smród – a tam rach-ciach, kilka zabiegów kosmetycznych (tu pokolorujemy, tam wymasujemy, dodamy różu i pudru) i schabowy jak malowany.
źródło: NKJP: Jarosław Gibas: Schab po staropolsku, Trybuna Śląska, 2002-05-17
[...] gdy tylko widzę, że mój felieton jest mało popularny, rachu-ciachu, wrzucam na portal społecznościowy swoje zdjęcie z kotkiem, a jego magnetyczna moc promieniuje również na poczytność tekstu.
źródło: Michał Danielewski: Polska nie wierzy temu kotu, Gazeta Wyborcza, 24.10.2016 (info.wyborcza.pl)