UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

charakterologiczny

1902, Georg Simmel, Zagadnienia filozofii dziejów, tłum. Władysław Mieczysław Kozłowski, polona.pl

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

związany z charakterologią lub charakterem - zespołem stałych cech psychicznych, którymi odznacza się dany człowiek

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

	Respondent określa przyczyny swego osamotnienia. Wśród nich znajdują się własności charakterologiczne badanego [...], opisujące go jako osobę o rozbudzonych potrzebach altruistycznych [...]. źródło: NKJP: Elżbieta Dubas: Edukacja dorosłych w sytuacji samotności i osamotnienia, 2000
	Warunkiem przyjęcia do laboratorium niejednokrotnie, choć nie zawsze, jest posiadanie kierunkowego wykształcenia. [...] Ważna jest również osobowość. – Ta praca wymaga pewnych cech charakterologicznych – wyjaśnia naczelnik [...]. – Kryminalistyka i praca eksperta to [...] robota żmudna, wymagająca olbrzymiej cierpliwości i dociekliwości. źródło: NKJP: Barbara Sobańska: Wątpię, więc jestem, Gazeta Krakowska, 2007-01-29
	[...] był przeciwny interpretacji czysto charakterologicznej pisma; przez porównanie z architekturą interpretacja grafologiczna wymykała się wąskiej psychologii, nie zajmowała się bowiem graficznymi impulsami, które wyrażać mają bezpośrednio różne psychiczne napięcia, permanentne konflikty [...]. źródło: NKJP: Marek Bieńczyk: Przezroczystość, 2007
	W ramach poszczególnych szkół psychologii głębi powstało wiele nowych teorii charakterologicznych i typologicznych; wspólne im było na ogół przekonanie, że charakter jest tym, to określa zachowanie seksualne, nie zaś odwrotnie. źródło: NKJP: Jerzy Prokopiuk: Dusza ludzka - oś świata, 2007

Data ostatniej modyfikacji: 07.10.2022