UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kompotierka

1827, Książka kucharska powszechna do użytku w każdém gospodarstwie, tłum. Jan Julian Szczepański, polona.pl

1.a naczynie

nieduże naczynie w kształcie miseczki, przeznaczone do podawania w nim kompotu, owoców lub deseru

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Jedzenie i jego przygotowanie miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem

hiperonimy:

naczynie

	Kompot z kompotierek wypija się łyżeczką do końca. źródło: NKJP: Tadeusz Rojek: Jak to się je. Savoir-vivre przy stole, 1994
	W miseczkach, w kompotierkach z wytłuczonego kompletu, w angielskich sosjerkach słodkości wędrowały na stół, by każdy mógł skosztować ich dojrzałych. źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Rynek w Smyrnie, 2007
	Pamiętam jak moja babcia już latem zaczynała suszyć owoce na wigilijny kompot [...]. Podawano go wtedy w kompotierkach. Hołdując tradycji, zawsze na stół podaję ten smakołyk. źródło: NKJP: Iza Miłostek: Gotuj stół!, Dziennik Bałtycki, 1998-12-18
	Ułożyć w kompotierkach owoce, wylać na nie piankę i wstawić do lodówki do stężenia. Deser ten można wykonać w formie tortu, wówczas zamiast kompotierek. źródło: Internet: wbc.poznan.pl

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

zawartość kompotierki - naczynia

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Jedzenie i jego przygotowanie miejsca, osoby, przedmioty, sytuacje związane z jedzeniem

Nie lubi kremu, ale gdy mu powiedziałam, że to lody [...], to zjadł po kryjomu całą kompotierkę.

źródło: Helena Komorowska: Musisz wiedzieć. Listy z Polski 1980-1986, 1989 (books.google.pl)

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

Inne uwagi

Zwykle lp

Data ostatniej modyfikacji: 04.11.2022