UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

nadokuczać

Chronologizacja

1809, SL

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. nadokuczam
 nadokuczamy
2 os. nadokuczasz
 nadokuczacie
3 os. nadokucza
 nadokuczają

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. nadokuczałem
+(e)m nadokuczał
 nadokuczałam
+(e)m nadokuczała
 nadokuczałom
+(e)m nadokuczało
 nadokuczaliśmy
+(e)śmy nadokuczali
 nadokuczałyśmy
+(e)śmy nadokuczały
2 os. nadokuczałeś
+(e)ś nadokuczał
 nadokuczałaś
+(e)ś nadokuczała
 nadokuczałoś
+(e)ś nadokuczało
 nadokuczaliście
+(e)ście nadokuczali
 nadokuczałyście
+(e)ście nadokuczały
3 os. nadokuczał
 nadokuczała
 nadokuczało
 nadokuczali
 nadokuczały

bezosobnik: nadokuczano

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. nadokuczajmy
2 os. nadokuczaj
 nadokuczajcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. nadokuczałbym
bym nadokuczał
 nadokuczałabym
bym nadokuczała
 nadokuczałobym
bym nadokuczało
 nadokuczalibyśmy
byśmy nadokuczali
 nadokuczałybyśmy
byśmy nadokuczały
2 os. nadokuczałbyś
byś nadokuczał
 nadokuczałabyś
byś nadokuczała
 nadokuczałobyś
byś nadokuczało
 nadokuczalibyście
byście nadokuczali
 nadokuczałybyście
byście nadokuczały
3 os. nadokuczałby
by nadokuczał
 nadokuczałaby
by nadokuczała
 nadokuczałoby
by nadokuczało
 nadokuczaliby
by nadokuczali
 nadokuczałyby
by nadokuczały

bezosobnik: nadokuczano by

bezokolicznik: nadokuczać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: nadokuczawszy

gerundium: nadokuczanie

Pochodzenie

dokuczyć

1. słabszemu

Definicja

wielokrotnie lub w sposób intensywny sprawić komuś przykrość, mówiąc lub robiąc coś

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Cytaty

Jaś Stachurka stał osamotniony pod płotem. Z wypiekami na twarzy i ze łzami w oczach słuchał tych prześmiechów. Chłopcy i dziewczynki nadokuczali mu, że jego ojciec stchórzył i zostawili samego.

źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów 1954

- Kiedy mi żona nadokucza - mówi jeden z hodowców - schodzę do piwnicy do moich 150 kanarków, tam mam spokój.

źródło: NKJP: Maria Kruczkowska: Pani Ewa i kanarcze kwartety, 1993-01-22

Jego [...] nadgorliwość mocno nadokuczała ludności polskiej, [...] potrafił gumą zbić Polaka czy katować chłopa za byle co.

źródło: Jan Łopaciński: Wspomnienia z nieludzkiej ziemi, 1985 (books.google.pl)

Składnia

bez ograniczeń + nadokuczać +
(KOMU)

2. doskwierać

Definicja

stać się odczuwalnym w sposób intensywny lub długotrwały jako coś przykrego i uciążliwego

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego czynności i stany fizjologiczne

Cytaty

[...] kuranty z katarzyńskiej wieży swym „monotonnym pukaniem“ tyle mu nadokuczały [...].

źródło: NKJP: Jerzy Samp: Grająca wieża, Dziennik Bałtycki, 1998-12-04

Samotność w życiu dość mi nadokuczała.

źródło: Katarzyna Enerlich: Prowincja pełna gwiazd, 2010 (legimi.pl)

Składnia

bez ograniczeń + nadokuczać +
(KOMU)
Data ostatniej modyfikacji: 10.01.2023
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN