UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

bachicznie

1873, Kłosy, nr 426, polona.pl

część mowy: przysłówek

książk.

w sposób charakterystyczny dla hucznej zabawy, której towarzyszy nadmierne spożywanie alkoholu i swoboda obyczajowa przechodząca w rozwiązłość

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Czas wolny rozrywka

	- No to, panowie! Na cześć tej chluby naszej! Hej, za mózg! - podniósł flaszkę. - Ale proszę spełnić toast bachicznie, bukolicznie i anakolicznie!! źródło: NKJP: Stanisław Lem: Pamiętnik znaleziony w wannie, 1961
	[...] fortepian (słychać go już lepiej) traktowany jest perkusyjnie i towarzyszy bachicznie i afrykańsko rozbrykanej orkiestrze. źródło: Res Publica Nowa, 2001 (books.google.pl)
	[...] zamiast leczyć duszę, uczuł się smutnym włóczęgą w obcym, bachicznie rozbawionym tłumie. źródło: Pamiętnik Słowiański, 1958 (books.google.pl)
	- Niech pani daje koniak, potem ureguluję rachunki - to [...] zabrzmiało bardzo bachicznie. źródło: Janusz Olczak: Jubileusz Marandy, 1977 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 28.02.2023