|
Emigracyjna „Kultura” drukuje od pewnego czasu kawały polityczne. Rozporządza jednak małą częścią krajowej twórczości, utwory dobiera w sposób niewybredny, a zapisuje niefachowo, zacierając ich mówiony charakter. Ani w kraju, ani na emigracji nie ma dotychczas dobrej antologii kawału [...].
źródło: NKJP: Zbigniew Raszewski: Raptularz (1965-67), 1967
|
|
Sofokles pisał dla widzów, którzy rozumieli wagę słowa mówionego, przekazywanego z pokolenia na pokolenie, dzięki temu zaś zdawali sobie sprawę z wyjątkowo żałosnej sytuacji Antygony.
źródło: NKJP: Michał Komar: Wtajemniczenia, 2009
|
|
W pisanym prawie glosy te były elementem obcym nie tylko ze względu na odrębność etnicznego języka, lecz przede wszystkim dlatego, że kulturowo stanowiły one fragmenty odmiennego systemu znaków: tradycyjnego prawa mówionego. Nie ulega wątpliwości, że umieszczenie tych fragmentów w Pakcie Prawa salickiego miało ułatwić międzykulturową komunikację.
źródło: NKJP: Karol Modzelewski: Barbarzyńska Europa, 2004
|
|
Kultura Rwandy jest kulturą słowa mówionego. Druk dotarł tu dopiero na początku wieku.
źródło: NKJP: Beata Pawlak: Wróćmy do Rwandy!, Gazeta Wyborcza, 1994-04-18
|
