UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

polubownie

Chronologizacja

1764, Przywileie y Konstytucye Seymowe Za Panowania Jego Krolewskiey Mći Stanisława Augusta Roku Pańskiego MDCCLXIV Dnia 3. Grudnia, books.google.pl

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Zob. polubowny

1. zakończyć

Definicja

książk.

w sposób prowadzący do porozumienia osiąganego dzięki zgodzie stron na pewnego rodzaju ustępstwa

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:

ugodowo

Połączenia

rozwiązać, załatwić, zakończyć polubownie

Cytaty

Konflikt rozwiązano polubownie - seneszal nie zwiększył stanu posiadania w Tortosie, ale otrzymał nowe zadania i możliwości wzbogacenia się w innych miastach.

źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy: Rycerze w służbie dam i dworu, 2009

Mówił, że nie chce wojny, że gotów jest rozmawiać, ale sam chyba nie wierzył, że spór między Rosjanami i Czeczenami da się rozstrzygnąć polubownie.

źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Wieże z kamienia, 2004

Skończyło się polubownie. Miasto zobowiązało się wydzielić pas ochronny, na którym derkacze będą mogły dalej w spokoju budować swoje gniazda.

źródło: NKJP: Dariusz Kortko: Czas według Opla, Gazeta Wyborcza, 1996-11-04

2. uśmiechać się

Definicja

książk.

w sposób świadczący o tym, że ktoś godzi się na ustępstwa, aby osiągnąć porozumienie