UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

poręczny

Chronologizacja

2 połowa XVI w., SPXVI

Odmiana

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	poręczny	poręczny	poręczny	poręczne	poręczna
D.	poręcznego	poręcznego	poręcznego	poręcznego	poręcznej
C.	poręcznemu	poręcznemu	poręcznemu	poręcznemu	poręcznej
B.	poręcznego	poręcznego	poręczny	poręczne	poręczną
N.	poręcznym	poręcznym	poręcznym	poręcznym	poręczną
Ms.	poręcznym	poręcznym	poręcznym	poręcznym	poręcznej
W.	poręczny	poręczny	poręczny	poręczne	poręczna

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	poręczni	poręczni	poręczne	poręczne
D.	poręcznych	poręcznych	poręcznych	poręcznych
C.	poręcznym	poręcznym	poręcznym	poręcznym
B.	poręcznych	poręcznych	poręcznych	poręczne
N.	poręcznymi	poręcznymi	poręcznymi	poręcznymi
Ms.	poręcznych	poręcznych	poręcznych	poręcznych
W.	poręczni	poręczni	poręczne	poręczne

Stopień wyższy

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	poręczniejszy	poręczniejszy	poręczniejszy	poręczniejsze	poręczniejsza
D.	poręczniejszego	poręczniejszego	poręczniejszego	poręczniejszego	poręczniejszej
C.	poręczniejszemu	poręczniejszemu	poręczniejszemu	poręczniejszemu	poręczniejszej
B.	poręczniejszego	poręczniejszego	poręczniejszy	poręczniejsze	poręczniejszą
N.	poręczniejszym	poręczniejszym	poręczniejszym	poręczniejszym	poręczniejszą
Ms.	poręczniejszym	poręczniejszym	poręczniejszym	poręczniejszym	poręczniejszej
W.	poręczniejszy	poręczniejszy	poręczniejszy	poręczniejsze	poręczniejsza

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	poręczniejsi	poręczniejsi	poręczniejsze	poręczniejsze
D.	poręczniejszych	poręczniejszych	poręczniejszych	poręczniejszych
C.	poręczniejszym	poręczniejszym	poręczniejszym	poręczniejszym
B.	poręczniejszych	poręczniejszych	poręczniejszych	poręczniejsze
N.	poręczniejszymi	poręczniejszymi	poręczniejszymi	poręczniejszymi
Ms.	poręczniejszych	poręczniejszych	poręczniejszych	poręczniejszych
W.	poręczniejsi	poręczniejsi	poręczniejsze	poręczniejsze

Pochodzenie

Od wyrażenia przyimkowego po ręce 'przy ręce, pod ręką'; zob. ręka

1. długopis

Definicja

dopasowany do ręki i dlatego praktyczny w użyciu

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność

Cytaty

	[...] a więc ja mam dużą workowatą torbę, więc zawsze mam w niej coś z długim rękawem, oczywiście klucze, telefon, [...] i kosmetyczkę. Kosmetyczka jest malutka i poręczna. źródło: NKJP: Internet
	Telefon był o generację do tyłu w stosunku do najnowszej mody, ale miał dość poręczną słuchawkę z szorstką płytką sensora do wystukiwania numerów i sekretarkę doskonale nagrywającą dźwięk nawet z kiepskich wrocławskich łączy. źródło: NKJP: Eugeniusz Dębski: Aksamitny Anschluss, 2001
	[...] chciałbym kupić jakąś dobrą lustrzankę, która zastąpiłaby niezbyt poręcznego i zawodnego zenita. źródło: NKJP: Internet
	Kupiłem sobie mały, poręczny japoński dyktafon i używam go, kiedy tylko potrzebuję, oczywiście bez wiedzy rozmówcy. Zawsze lepiej mieć podkładkę. źródło: NKJP: Tomasz Konatkowski: Wilcza wyspa, 2006
	W spiżarni służące liczyły bochenki chleba i zapasy suszonego mięsa, robiąc z nich poręczne paczki. źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Naznaczeni błękitem. Kamień na szczycie. Kroniki Drugiego Kręgu, Księga I cz. 1, 2005

2. przykład

Definicja

odpowiadający potrzebom mówiącego

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Cytaty

Definicje tego typu należy jednak uznać za zbyt wąskie i nieużyteczne dla naszych rozważań. Bardziej poręczna wydaje się dokonana przez Keane`a rekonstrukcja definicyjna, która zresztą służy mu jedynie jako tło polemiczne do przedstawienia własnych poglądów.

źródło: NKJP: Edmund Wnuk-Lipiński: Demokratyczna rekonstrukcja: z socjologii radykalnej zmiany społecznej, 1996

Dzisiejsza Polska jest tu akurat poręcznym przykładem. Nagła transformacja z nieefektywnego, lecz opiekuńczego komunizmu (państwo udaje, że płaci, my udajemy, że pracujemy) wytrąciła miliony ludzi z ich trybu życia jak atomy z orbit.

źródło: NKJP: Jerzy Surdykowski: Dookoła świata, Gazeta Wyborcza, 1998-09-25

Był w szoku i nie był groźny. Wmówiłem to sobie raz-dwa i już więcej nie myślałem o dobijaniu go serią z kaemu. Powinienem, ale nie chciałem i skorzystałem z pierwszego poręcznego pretekstu.

źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Dobry powód, by zabijać, 2005

Data ostatniej modyfikacji: 29.11.2023