1969,
Wiesław Boryś: Budowa słowotwórcza rzeczowników w tekstach czakawskich XV i XVI w., books.google.pl
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
liczba pojedyncza
liczba mnoga
M.
feminativum
feminativa
D.
feminativum
feminativów
C.
feminativum
feminativom
B.
feminativum
feminativa
N.
feminativum
feminativami
Ms.
feminativum
feminativach
W.
feminativum
feminativa
Pochodzenie
złac.feminativum'uczyniony zniewieściałym'
Od: Nomen feminativum, termin utworzony sztucznie na potrzeby analizy językoznawczej.
Definicja
jęz.
wyraz nazywający kobietę wykonującą określony zawód lub pełniącą określoną funkcję, traktowany jako pochodny słowotwórczo od wyrazu mającego rodzaj gramatyczny męski, nazywającego mężczyznę lub w ogóle osobę pełniącą tę funkcję lub wykonującą ten zawód
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
płeć
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
Cytaty
W tej grupie nazw [...] powinna się znaleźć również kuma, derywat żeński od nazwy męskiej kum. Wyraz ten [...] jest jednym z nielicznych przykładów feminativum, które zachowało się do dziś w języku potocznym i w gwarze.
źródło: Józefa Kobylińska: Studia nad językiem ksiąg gromadzkich wsi Kasina Wielka 1513-1804, 2013 (rep.up.krakow.pl)
Problem tworzenia feminativów co jakiś czas powraca jako przedmiot dyskusji o szerokim zasięgu społecznym [...]
źródło: Piotr Krzyżanowski: Nieodmienność rzeczowników w systemie norm współczesnej polszczyzny, Język Polski 2020, z. 2 (jezyk-polski.pl)
Kwestia stosowania feminatywum na nowo powróciła do polskiego Sejmu. Temat ten został poruszony podczas spotkania posłanek Lewicy [...]