UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ślamazarnik

Chronologizacja

1838, Michał Czajkowski, Wernyhora, wieszcz ukraiński, t. 2, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ślamazarnik
ślamazarnicy
ndepr
ślamazarniki
depr
D. ślamazarnika
ślamazarników
C. ślamazarnikowi
ślamazarnikom
B. ślamazarnika
ślamazarników
N. ślamazarnikiem
ślamazarnikami
Ms. ślamazarniku
ślamazarnikach
W. ślamazarniku
ślamazarnicy
ndepr
ślamazarniki
depr

Pochodzenie

Zob. ślamazara

Definicja

przest. 
osoba, która wszystkie działania wykonuje bardzo powoli i niezgrabnie, co wynika z jej usposobienia

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  ślamazara

Cytaty

Autor „Tych i tamtych” nie mógł uznać w samobójcy Katzu i w „ślamazarniku” Rzeckim, który od powrotu do kraju rachuby dyplomatyczne przedkładał nad walkę, towarzyszy kampanii węgierskiej.

źródło: Wiesław Ratajczak: Teodor Tomasz Jeż (Zygmunt Miłkowski) i wiek XIX, 2006 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 29.07.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json