część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
uździenica
|
uździenice
|
|
| D. |
uździenicy
|
uździenic
|
|
|
|
| C. |
uździenicy
|
uździenicom
|
|
| B. |
uździenicę
|
uździenice
|
|
| N. |
uździenicą
|
uździenicami
|
|
| Ms. |
uździenicy
|
uździenicach
|
|
| W. |
uździenico
|
uździenice
|
|
jeźdź.
część uprzęży zakładanej na głowę konia, dzięki której można go prowadzić, uwiązać, a także wpiąć wodzę lub lejce
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt
|
Wierzchowiec posła przykuwał uwagę za sprawą złotych strzemion i pięknej uździenicy.
źródło: NKJP: Legendarny wjazd, Dziennik Polski, 2008-12-06
|
|
[...] zerwała się i uwiesiła uździenicy biegnącego obok konia.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997
|
Data ostatniej modyfikacji: 22.06.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json