XVI w.,
SPXVI
Na podstawie indeksu haseł
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
puginał
|
puginały
|
|
| D. |
puginału
|
puginałów
|
|
| C. |
puginałowi
|
puginałom
|
|
| B. |
puginał
|
puginały
|
|
| N. |
puginałem
|
puginałami
|
|
| Ms. |
puginale
|
puginałach
|
|
| W. |
puginale
|
puginały
|
|
broń kłująca złożona z krótkiego, zwężającego się ostrza i uchwytu w kształcie krzyża
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń
|
Samson uchylił się, ale nie dość szybko. Puginał rozpruł rękaw.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
|
|
Puginały, które były bronią wszystkich stanów, dzieli się na dwie grupy: noże bojowe o jednosiecznej głowni i sztylety z głowicą dwusieczną.
źródło: NKJP: Zofia Wilk-Woś: Broń i oporządzenie jeździeckie w inwentarzach mieszczan krakowskich z drugiej połowy XV wieku, 2000
|
|
Gdybym miał w dłoni puginał, może udałoby mi się zadać morderczy cios, ale moje szanse były bardzo nikłe.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
|
|
Moment, w którym wspomniał Ewalda, wywołał u mnie nagły ból, jakby przeszyło mnie ostrze puginału.
źródło: KWJP: Julia Gambrot: Liliowe opium, 2020
|
Data ostatniej modyfikacji: 27.06.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json