UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

psar

Chronologizacja

1228, SStp
W postaci: psarz

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. psar
psarowie
ndepr
psary
depr
D. psara
psarów
C. psarowi
psarom
B. psara
psarów
N. psarem
psarami
Ms. psarze
psarach
W. psarze
psarowie
ndepr
psary
depr

Pochodzenie

stp derywat od pies (zob.) pьsarь (Bańk) zachowane w częstej nazwie miejscowości Psary

Definicja

w dawnych czasach sługa książęcy opiekujący się psami łowczymi

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

Cytaty

[...] ciężar utrzymania książęcych psiarni wraz z ich opiekunami, psarami, już zapewne od 2 połowy XIII w. stopniowo zaczął być przejmowany przez rozbudowywaną w tym czasie sieć wiejskich dworów.

źródło: Agnieszka Samsonowicz: Łowiectwo w Polsce Piastów i Jagiellonów, 1991 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 15.01.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json