1822,
Wiktor Kozłowski, Pierwsze początki terminologij łowieckiey, books.google.pl
Inne znaczenie: 'gatunek dzikich kaczek'
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
świstuła
|
świstuły
|
|
| D. |
świstuły
|
świstuł
|
|
|
|
| C. |
świstule
|
świstułom
|
|
| B. |
świstułę
|
świstuły
|
|
| N. |
świstułą
|
świstułami
|
|
| Ms. |
świstule
|
świstułach
|
|
| W. |
świstuło
|
świstuły
|
|
broń w kształcie rury, z której wydmuchuje się zatrutą strzałę, dawniej stosowana przez rdzenne ludy Ameryki Południowej, Azji i Afryki
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
➔ Wojsko i wojna
➔ broń
|
Chcieli, by ożenił się z Indianką, nauczył posługiwać łukiem i świstułą (dmuchawką), tak jak oni chodził do puszczy i polował…
źródło: KWJP: o. Edmund Szeliga - życie dla życia Źródło: Nieznany Świat, 2020-11-19
|
|
Uzbrojeni byli w łuki oraz długie świstuły z bambusu, służące do wydmuchiwania małych, często zatrutych strzał.
źródło: Alfred Szklarski: Tomek u źródeł Amazonki, 2022 (virtualo.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 27.12.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json