1681,
Jan Gawiński: Sielanki z gajem zielonym
Utwór w rękopisie, datacja autora. Drukiem ukazał się w 1778 r. Wyraz spopularyzowany w XIX wieku dzięki wierszowi "Wiochna" Teofila Lenartowicza z 1855 r.
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
liczba pojedyncza
liczba mnoga
M.
wiochna
wiochny
D.
wiochny
wiochen
C.
wiochnie
wiochnom
B.
wiochnę
wiochny
N.
wiochną
wiochnami
Ms.
wiochnie
wiochnach
W.
wiochno
wiochny
Pochodzenie
Od: wieś, wioska (Bruck)
Definicja
daw.
wiejska dziewczyna
Kwalifikacja tematyczna
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Najbliższe środowisko życia człowieka
wieś
Musiałem wycofać się z myśli i marzeń o Hannie, której już wypatrywałem [...], nie wiedząc, czy w ogóle jest tu [...], czy też gdzieś w ciepłej komnacie szykuje się do spotkania ze swoim królewskim kochankiem [...], o którym cały świat wiedział. że bardzo lubi uwodzić niedojrzale wiochny.
Gdy sklepowa o pszennej urodzie wiochny spytała go „Can I help you”, Kaczor wystąpił z imponującym portfelem zamówień.
źródło: Jarosław Abramow-Newerly: Pan Zdzich w Kanadzie, 2002 (polona.pl)
Szef nasz [...] otrzymał drukarnię od ojca swego, [...], a gospodarstwo prowadziła mu niańka najmłodszego syna imieniem Franciszka [...]. Była to wysoka chuda wiochna, istna płaskorzeźba, przy tym dosyć energiczna.
źródło: Jan Galewski: Z minionych lat, Wiadomości Graficzne, 1948 nr. 2 (polona.pl)