UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

pustać

Chronologizacja

1841, Rocznik Wydziału Lekarskiego w Uniwersytecie Jagiellońskim, t. 4, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	pustać	pustaci pustacie
D.	pustaci	pustaci

C.	pustaci	pustaciom
B.	pustać	pustaci pustacie
N.	pustacią	pustaciami
Ms.	pustaci	pustaciach
W.	pustaci	pustaci pustacie

Pochodzenie

Zob. pusty

Definicja

książk.

teren dziki, niezagospodarowany, na którym brak oznak ludzkiego życia

Noty o użyciu

Wyraz we współczesnej polszczyźnie ogólnej rzadki, spotykany raczej w gwarach.

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Najbliższe środowisko życia człowieka dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie

Relacje znaczeniowe

synonimy:

odludzie, pustkowie, pustynia

Cytaty

Jak okiem sięgnąć, pustać. Jak okiem sięgnąć, śladu bytności człowieka.

źródło: Maryla Ścibor Marchocka: Sprawiedliwi, 2019 (books.google.pl)

Dopiero jakiś kilometr za ostatnimi zabudowaniami rozległe pustacie przechodzą w las.

źródło: NKJP: Turków tam nie było, Dziennik Polski, 2001-03-22

Trzeba było dużej fantazji i wielkiego uporu, aby sto lat temu wybudować górskie schronisko w niedostępnej pustaci na wysokości ponad dwóch tysięcy metrów.

źródło: NKJP: Marek Grocholski: Życie na dwóch tysiącach, Tygodnik Podhalański nr 26, 1999

Data ostatniej modyfikacji: 03.01.2025