UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

rządnie

Chronologizacja

1 połowa XV w., SStp

Odmiana

część mowy: przysłówek

Pochodzenie

Zob. rządzić

Definicja

daw. 
w sposób świadczący o dobrym zarządzaniu własnym lub powierzonym mieniem albo terenem

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Funkcjonowanie państwa urzędy i ich funkcjonowanie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Finanse czynności, przedmioty związane z pieniędzmi

Cytaty

Gospodarzył rozważnie i rządnie. Dostojeństwo, jakie w połączeniu z wielką osobistą uprzejmością cechowało jego wystąpienia zewnętrzne schlebiało poznańczykom, bo obok tradycji demokratycznych mieli we krwi poszanowanie władzy.

źródło: Kajetan Morawski: Wspólna droga z Rogerem Raczyńskim. Wspomnienia, 1998 (books.google.pl)

[...] jako biskup płocki poczyna sobie bardzo rządnie i w duchu postępu.

źródło: Czesława Niemyska-Rączaszkowa: Pierwsza w Europie, 1973 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 12.11.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json