część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m3
liczba pojedyncza
liczba mnoga
M.
zdobytek
zdobytki
D.
zdobytku
zdobytków
C.
zdobytkowi
zdobytkom
B.
zdobytek
zdobytki
N.
zdobytkiem
zdobytkami
Ms.
zdobytku
zdobytkach
W.
zdobytku
zdobytki
daw.
coś, co zostało uzyskane dzięki własnym długim i intensywnym staraniom oraz wysiłkowi
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
Miał pewnie wasz pradziad co z tego chodzenia, prawda? A, czy miał zdobytek ? Może i miał. Chyba tak. Ale skarb po nim to dopiero mój tata dostał.
źródło: Lew Kaltenbergh: Studnia miłości, 1972 (books.google.pl)
[...] wszczął się alarm powszechny, zaczęto trąbić na koń. Trzeba było owe nastawione rosoły wylewać i te różne dla głodnych tak ludzi, jak i koni cenne zdobytki porzucić.
źródło: Marian Brandys: Kozietulski i inni, 1967 (books.google.pl)
Data ostatniej modyfikacji: 04.12.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json