UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zdręczyć

Chronologizacja

XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zdręczę
zdręczymy
2 os. zdręczysz
zdręczycie
3 os. zdręczy
zdręczą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zdręczyłem
+(e)m zdręczył
zdręczyłam
+(e)m zdręczyła
zdręczyłom
+(e)m zdręczyło
zdręczyliśmy
+(e)śmy zdręczyli
zdręczyłyśmy
+(e)śmy zdręczyły
2 os. zdręczyłeś
+(e)ś zdręczył
zdręczyłaś
+(e)ś zdręczyła
zdręczyłoś
+(e)ś zdręczyło
zdręczyliście
+(e)ście zdręczyli
zdręczyłyście
+(e)ście zdręczyły
3 os. zdręczył
zdręczyła
zdręczyło
zdręczyli
zdręczyły

bezosobnik: zdręczono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zdręczmy
2 os. zdręcz
zdręczcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zdręczyłbym
bym zdręczył
zdręczyłabym
bym zdręczyła
zdręczyłobym
bym zdręczyło
zdręczylibyśmy
byśmy zdręczyli
zdręczyłybyśmy
byśmy zdręczyły
2 os. zdręczyłbyś
byś zdręczył
zdręczyłabyś
byś zdręczyła
zdręczyłobyś
byś zdręczyło
zdręczylibyście
byście zdręczyli
zdręczyłybyście
byście zdręczyły
3 os. zdręczyłby
by zdręczył
zdręczyłaby
by zdręczyła
zdręczyłoby
by zdręczyło
zdręczyliby
by zdręczyli
zdręczyłyby
by zdręczyły

bezosobnik: zdręczono by

bezokolicznik: zdręczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zdręczywszy

gerundium: zdręczenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. zdręczenie
zdręczenia
D. zdręczenia
zdręczeń
C. zdręczeniu
zdręczeniom
B. zdręczenie
zdręczenia
N. zdręczeniem
zdręczeniami
Ms. zdręczeniu
zdręczeniach
W. zdręczenie
zdręczenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: zdręczony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. zdręczony
zdręczony
zdręczony
zdręczone
zdręczona
D. zdręczonego
zdręczonego
zdręczonego
zdręczonego
zdręczonej
C. zdręczonemu
zdręczonemu
zdręczonemu
zdręczonemu
zdręczonej
B. zdręczonego
zdręczonego
zdręczony
zdręczone
zdręczoną
N. zdręczonym
zdręczonym
zdręczonym
zdręczonym
zdręczoną
Ms. zdręczonym
zdręczonym
zdręczonym
zdręczonym
zdręczonej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. zdręczeni
zdręczeni
zdręczone
zdręczone
D. zdręczonych
zdręczonych
zdręczonych
zdręczonych
C. zdręczonym
zdręczonym
zdręczonym
zdręczonym
B. zdręczonych
zdręczonych
zdręczonych
zdręczone
N. zdręczonymi
zdręczonymi
zdręczonymi
zdręczonymi
Ms. zdręczonych
zdręczonych
zdręczonych
zdręczonych

Pochodzenie

Zob. dręczyć

Definicja

daw. 
w rezultacie długotrwałych działań powodujących cierpienie fizyczne bądź psychiczne doprowadzić do zmęczenia lub jakiejś granicy wytrzymałości

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  udręczyć

Cytaty

Umierałem ze wzruszenia, bom wierzył, chciałem uwierzyć. Zdręczył mnie strasznie.

źródło: Andrzej Strug: Portret, Gałązka jemioły, 1947 (books.google.pl)

Z pustymi rękami wrócisz do chaty, zmęczony, mokry od potu. I psa zdręczysz, i nic nie upolujesz.

źródło: Tytus Karpowicz: Księga puszczy: saga o niedźwiedziu, 1971(books.google.pl)

Zdręczony cierpieniem szukał wtedy wszystkiego, co go mogło do Marii zrazić.

źródło: Twórczość, t. 22, 1966 (books.google.pl)

Składnia

bez ograniczeń + zdręczyć +
KOGO/CO
Data ostatniej modyfikacji: 17.12.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json